บทที่ 29 บทที่ 29 เวรกรรมของสวีลั่วลั่ว

สวีลั่วลั่วเดินออกมาจากกระโจม ก่อนจะพบเข้ากับเสิ่นเหยาที่เดินผ่านทางมาพอดี เขาหลบสายตานางอย่างหลีกเลี่ยง สวีลั่วลั่วที่เห็นเช่นนั้นจึงเอ่ยปากเรียกเขาทันที 

"ช้าก่อน" 

เสิ่นเหยาหยุดนิ่งอยู่กับที่ ในแววตามีความวูบไหวพาดผ่าน แต่ไม่นานก็กลับมาเป็นเช่นเดิม เขาหันมามองนางก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นอบน้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ